Księża i Bracia Pallotyni (Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego, SAC) przybyli do Lublina w 1958 r. i zamieszkali na Sławinku, al. Warszawska 48 (wówczas wieś Sławinek 48). Zamieszkali tu księża studiujący na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
W 1967 r. w domu na piętrze urządzono kaplicę domową, do której na Mszę św. przychodzili sąsiedzi. Ówczesny proboszcz parafii Nawrócenia św. Pawła, ks. prałat Józef Dąbrowski, akceptując nasze prace duszpasterskie, oddał pod naszą opiekę kaplicę cmentarną przy ul. Lipowej.
Od 1. września 1970 r. regularnie w każdą niedzielę odprawiano Mszę Świętą dla wiernych. W dwóch salkach odbywały się katechezy dla dzieci i młodzieży. Za zgodą księdza proboszcza parafii garnizonowej udzielano wszystkich sakramentów. Mimo sprzeciwu ówczesnych władz miejskich, garaż przerobiono na kaplicę. Na okres kilku lat została ona zamknięta. Dopiero w Wielki Czwartek 14. kwietnia 1976 r., za pozwoleniem ówczesnych władz, odprawiono uroczystą Mszę Świętą Wieczerzy Pańskiej.
Przez kilka kolejnych lat Pallotyni prowadzili w powstałej kaplicy duszpasterstwo nieformalne. Zmieniło się to 4. stycznia 1983 r., gdy JE Bp Bolesław Pylak “kierując się troską o odpowiednią organizację duszpasterstwa w Lublinie” powierzył Pallotynom “pełną opiekę nad wiernymi korzystającymi z kaplicy (…) przy al. Warszawskiej 48”.
Mocą dekretu z dnia 17. czerwca 1983 r. JE Ordynariusz Lubelski Bp Bolesław Pylak ustanowił na Sławinku parafię pod wezwaniem WIECZERZY PAŃSKIEJ, a ks. Romana Tkacza SAC ustanowił pierwszym proboszczem.
Wspólnota parafialna szybko powiększała się i kaplica stawała się za mała. Ksiądz Tkacz podjął starania o uzyskanie pozwolenia na budowę kościoła. Wykupił plac o pow. 400 m kw. przy Al. Warszawskiej 31